lisbon: window eating

grown up

There's no point in being grown up if you can't be childish sometimes.

-Doctor Who, 1975-

autumn visitor

lisbon: the bridge

ponte de 25 abril crossing the river Tagus (Tejo)

lisbon: more tags

we came across dalaiama many times, both in lisbon and cascais
(pictures sometimes out of focus, not the tags: sharp in every way ;)

zaterdagje rotterdam

dat was eind augustus, vandaag is het wat regenachtiger

vertrouwen

Je weet niet
of een lucifer in een streek
brandt of breekt

of een ongekookt ei
in of naast de pan glijdt
schaaldeeltjes meebakken,

of een puntenslijper
het potlood scherpt
grafiet breekt, een stompje,

of een punaise
plat in de wand wil
scheef of afknapt,

een ding is zeker
een pak koffie openknippen
is knoeien op het aanrecht.

-Francie van der Hurk, 2006-

alweer de laatste ...

... cappucino op het strand(zand)

speciaal...

... voor de nachtbrakers: da gij maor keilekker slaopt!

cartooninzicht

sigmund

solitude (4)

How leaf we are
      At first, all furled in separateness:
Peeping out with little vanities and hopes, also vanity;
Perhaps the last vanity, holding us to that green word
Out life shall be; believing ourselves
      So individual, we all reach, being identical.
Shall the prodigal gardener weep?

How leaf we are;
      At last, all seared in brittleness
Curled up with tiny fears and hurts, also fears:
Perhaps the last fear, tethering us to that dry twig
Our life's become; then knowing that we are
      Enumerable, we fall, being expendable, all.

How leaf we are
      Like waves we do become; first urged, then merged.
That gardener is a fisherman;
That fisherman's asleep.

-Ronald Duncan, 1961 (no 5 from The Solitudes)-

die vliegers gingen wel op

31th international kite festival (30th)

moeders lessen

Jongen, liefde is vrij hopeloos.
Het overkomt geen fotomodellen
maar gewone, lelijke mensen
zoals wij. Je wordt er niet
beter van, je kijkt een week
wat minder treurig misschien.
Kortom, een hoop gedoe, slecht
voor je rug...
Blijf toch gezellig thuis,
dan leggen we nog een scrabbeltje.

-Ingmar Heytze, 2001-

lisbon:

de verstandige dolfijnen

Dolfijnen woonden lang geleden
in Kiev, Kleef en andere steden.

Ze hadden talk, thee en handen,
en consuls in de meeste landen.

Maar één dolfijn vond eerst het kruit
en toen zelfs de atoombom uit.

Zij riep: 'Wij zijn te ver gegaan!
Terug! Terug naar de oceaan!'

Zij wierp zich met jurk en al in zee.
Alle anderen doken mee,

en zij verloren in het schuim
weer bril en opponeerbare duim.

MORAAL

Dolfijnen! Schatjes! Maak ruim baan,
wij komen achter jullie aan.

-Leo Vroman, uit Gedichten 1946-1984 (1958)-

lisbon: more tiles

lisbon: tags

lisbon: trams

understanding

To be understood is not a human right. Even to understand oneself is not a human right.

-Iris Murdoch, 1962 in An Unofficial Rose-

lisbon: tiled buildings

lisbon: the pantheon

(with exhibition on Amália Rodrigues, fado singer)

lisbon: by night

lisbon: flowers

door de rook

oefenen voor prinsjesdag met rook, geweerschoten, tanks, klappers

(het leek me niet echt leuk voor die paarden, maar het hoort erbij?)

lisbon: tiles

street tag lisbon

picture taken with HTC3G

live from lisbon

terschelling (4)

terschelling (3)

terschelling (2)

kwallenparade

scheveningen (19)

17:00 uur

19:25 uur

terschelling

on wisdom

Wisdom is what's left after we've run out of personal opinions.

-Cullen Hightower (1923-2008)-

strandvondst (8)

the coach potato

(meet his brother)

happy anniversary!

1 jaar lange regen

zaterdagje strand

scheveningen-wassenaar-katwijk aan zee
(heb ook nog een zeehond gezien tussen katwijk en wassenaar)

strandbeesten (5)

strandbeesten (4), (3), (2), (1)

nietsdoen

Far from idleness being the root of all evil, it is rather the only true good.

-Soren Kierkegaard, 1843-

sunset cornwall (2)

huer's hut june 2009, the huer was on the look-out for pilchard shoals

deze wereld

ik heb mij met moeite alleen gemaakt.

je zou niet zeggen: je zou niet zeggen dat
het zoveel moeite kost alleen te zijn als
een zon rollende over het grasveld

neem dan – vriend!- de mieren waar
wonend in hun paleizen als een mens
in zijn verbeelding -; wachten zij op regen en
graven dan verder: het puur kristal
is hen zand geworden.

in het oog van de nacht woon je als een merel,
of als een prins in zijn boudoir: de kalender
wijst het zeventiende jaar van Venetië en
zachtjes, zachtjes slaan zij het boek dicht.

kijk! je schoenen zijn van perkament

o – mijn vriend – deze wereld is niet de echte.

-Hans Lodeizen, 1949-

the museum was closed

kröller-müller museum, architect of this wing: Wim Quist

on life (3)

Over het leven

Het leven neem je niet te licht,
je dient te leven in diepe ernst
zoals een eekhoorn doet,
zonder buiten of boven het leven iets te verwachten,
het enige wat je moet doen is leven.

Serieus moet je het leven nemen
en wel zo zeer dat je
bijvoorbeeld met geboeide handen op je rug
staand tegen de muur,
of met je grote stofbril
en je witte kiel in een laboratorium,
wilt sterven voor de mensen
en wel voor mensen die je nooit hebt gezien
en wel terwijl niemand je ertoe dwingt
hoewel je weet dat het leven het mooiste en het puurste is
dat er bestaat.

En zó serieus moet je het leven nemen
dat je op je zeventigste nog een olijftak poot
en dan niet om die je kinderen na te laten
maar omdat je ondanks je vrees voor de dood
niet in de dood gelooft
omdat het leven zwaarder weegt.

-Nazım Hikmet, 1947-

(vertaling Wim van den Munkhof)

On Living

Living is no laughing matter:
you must live with great seriousness
like a squirrel, for example--
I mean without looking for something beyond and above living,
I mean living must be your whole occupation.
Living is no laughing matter:
you must take it seriously,
so much so and to such a degree
that, for example, your hands tied behind your back,
your back to the wall,
or else in a laboratory
in your white coat and safety glasses,
you can die for people--
even for people whose faces you've never seen,
even though you know living
is the most real, the most beautiful thing.
I mean, you must take living so seriously
that even at seventy, for example, you'll plant olive trees--
and not for your children, either,
but because although you fear death you don't believe it,
because living, I mean, weighs heavier.

-Nazım Hikmet, 1947-

(translation Randy Blasing and Mutlu Konuk)

sunset scheveningen 21:05

well, hello (2)

my, how you two have grown!  

pictures by Miriam Heskamp (Lumix FX55)

geslaagde immigrant

Toen ik zondag een wandelingetje maakte had ik de zeldzame gelegenheid een veel gehoorde maar weinig geziene immigrant eens uitgebreid tijdens het eten te observeren:



Dit was in de volkstuintjes bij de kinderboerderij het Waaigat, Scheveningen. Ik zag wat bewegen en het duurde even voor mijn ogen er in slaagden goed onderscheid te maken tussen het groen van blad en dat van vogel. Het duurde ook even voor ik de tweede zag:



Ze lieten zich de zonnebloempitten goed smaken, maar waar is nu die halsband? Ondertussen heb ik geleerd dat alleen de mannetjes een aan de hals zwarte, en naar de nek toe roze halsband hebben, dus dit zijn vrouwtjes.

scheveningen (18)

zomernacht

Doe eens even die gedachten dicht van je.
Denk nu eens beter niet na over morgen.
Kijk niet steeds weer die bosrand van gisteren
na, bramenplukker die je bent zoals vroeger
maar nu. Maak even geen onderscheid tussen
een wie en hoezo en de kans op anders.

Doe in je hoofd uit de lamp, hoor wat er is,
ademt en ritselt, kwaakt in de kikkers.
Leef met je lichaam van nachtwind de koelte.
Geeuw je een gat in het hart en proef het
zo rood als sap van bramen. Wees langzaam
door vogels gezongen het wordende licht.

-C.O.Jellema, 2003-